Perkun 98 1938

Obiekt

Perkun 98 1938

Dane techniczne:

Silnik: jednocylindrowy, dwusuwowy,

Pojemność skokowa: 98 cm³,

Moc: 3 KM przy 4200 obr./min,

Prędkość maksymalna: 60 km/h,

Masa własna: 75 kg,

Zużycie paliwa: ok. 2,2 l/100 km.

 

Perkun miał być motocyklem tanim, dostępnym dla średnio zamożnych obywateli. Wpisał się w listę polskich motocykli o pojemności do 100 cm3. Kosztował 900 zł, ale po uwzględnieniu ulgi, o której pisaliśmy w tekście o motocyklu „Niemen”, jego cena wynosiła raptem 720 zł. Pierwsze egzemplarze opuściły fabrykę latem 1938 roku. Nazwę przyjęły od tejże fabryki. Podobnie, jak inne zakłady w Polsce, wytwórnia przy ul. Grochowskiej zaopatrzyła swój motocykl w jednostkę angielskiej konstrukcji – Villiers 98. Silniki te cieszyły się w Polsce znaczną popularnością. Montowano je w wielu modelach, jak choćby Niemen, Podkowa, czy SHL.

Ale warszawska fabryka miała swój honor. Chciała wdrażać do produkcji całkowicie własne rozwiązania, a nie wspomagać się licencjami. Rozpoczęto intensywne prace nad skonstruowaniem silnika rodzimego. Powstała nowoczesna jednostka dwusuwowa, o pojemności 125 cm³, ze skrzynią biegów sterowaną nożnie, co wówczas wcale nie było takie powszechne. Prawdopodobnie nie udało się rozpocząć produkcji seryjnej z nowymi, polskimi silnikami przed 1 września.

Zapewne, gdyby nie nastąpił wybuch wojny, Perkuny stałyby się jednymi z najpopularniejszych pojazdów jednośladowych w Polsce. Z racji niewysokiej ceny i korzystnych przepisów, cieszyły się większym zainteresowaniem, niż zaawansowane technologicznie i znacznie droższe Sokoły. Fabryka starała się uatrakcyjnić swoją ofertę. Pojawiły się Perkuny z doczepianymi wózkami towarowymi. Popularność zdobyła sobie też  wersja trójkołowa, którą z przodu zaopatrzono w wózek. Na nim producent zamontował całkiem pojemną skrzynię długości 1 m. Tę właśnie odmianę z wózkiem z przodu produkowano za zgodą Niemców aż do grudnia 1939 roku!

 

Ciekawostka:

Fabryka w czasie wojny produkowała riksze rowerowe, bowiem produkcja motocykli nie otrzymała zgody Niemców. W 1944 roku, naziści wycofując się, zburzyli większość obiektów przemysłowych przy Grochowskiej, w tym całkowicie fabrykę „Perkun”. Gruzy tej fabryki straszyły jeszcze kilka lat. W latach 50. wybudowano tu osiedle mieszkaniowe, głównie dla rodzin funkcjonariuszy ówczesnego Urzędu Bezpieczeństwa.

Organizatorzy